Płytki ceramiczne w kosmosie - od łazienki do statku kosmicznego
Fioranese Granum Blu gres w kolorze, z którym kojarzy się kosmos.
Płytki ceramiczne kojarzą nam się głównie z kuchnią, łazienką czy salonem - miejscami, gdzie liczy się trwałość, odporność na wilgoć i estetyka.
Ale czy wiesz, że ten sam materiał, który chroni i zdobi ściany oraz podłogi w Twoim domu, odgrywa kluczową rolę w eksploracji kosmosu?
Ceramika to nie tylko element wystroju wnętrz, ale także fundament nowoczesnej technologii.
Ceramika - od starożytności do współczesności
Ceramika towarzyszy człowiekowi od tysięcy lat. Najstarsze znalezione wyroby szklane datuje się na 5-6 tys lat p.n.e. Już w starożytności wykorzystywano ją do tworzenia naczyń, ozdób czy elementów architektury. Z czasem płytki ceramiczne stały się nawet symbolem kultury. Powszechnie znane są portugalskie azulejos czy marokańskie płytki zellige.
W XX wieku produkcja płytek ceramicznych przeniosła się z małych maufaktur do fabryk.
Obecnie produkcja płytek ceramicznych jest istotna gałęzią przemysłu we Włoszech, Hiszpanii i w Polsce.
Ceramika zaczęła pełnić także rolę materiału inżynieryjnego, odpornego na ekstremalne warunki. Ceramika jest materiałem z grupy materiałów inżynierskich obok metali i polimerów.
Posiada właściwości takie jak :
- odporność na działanie wysokich temperatur
- odporność na działanie czynników chemicznych
- dobre właściwości mechaniczne
- dobre właściwości dielektryczne
- bardzo dobre właściwości izolacyjne
- duża twardość
Płytki ceramiczne w domu
Współcześnie, w codziennym życiu płytki ceramiczne są niezastąpione. Trudno jest znaleźć dom w cywilizacji zachodniej bez jakiejkolwiek płytki ceramicznej.
Do najważniejszych cech płytek ceramicznych można zaliczyć :
- Funkcjonalność : są odporne na wilgoć , łatwe w czyszczeniu i trwałe
- Estetyka : wszechstronny materiał z bogactwem wzorów, kolorów, formatów i faktur
- Symbolika : odzwierciedlają kulturę i styl życia
Ceramika w nauce i technologii
Ceramika to materiał, który znalazł zastosowanie daleko poza domem. Laboratoria wykorzystują odporność ceramiki na chemikalia i wysokie temperatury . Medycyna wykorzystuje ceramikę do produkcji protez stawu biodrowego, protez zębowych czy implantów. Nauka rozwija badania nad płytkami antybakteryjnymi i płytkami fotokatalicznymi, które oczyszczają powietrze.
Płytki antybakteryjne Cotto d`Este seria Pura. Powłoka antybakteryjna wyznacza przyszłość dla płytek ceramicznych.
Ceramika w kosmosie
Najbardziej spektakularne zastosowanie ceramiki znajdujemy w technologi kosmicznej. Przemysł kosmiczny wykorzystuje wytrzymałość ceramiki na temperatury sięgające tysięcy stopni. Płytki ceramiczne były kluczowym elementem systemu ochrony termicznej wahadłowców NASA.
Na każdym wahadłowcu znajdowało się ponad 24 000 lekkich płytek ceramicznych z włókna krzemionkowego. Płytki chroniły wahadłowce NASA przed spaleniem podczas przejścia przez atmosferę.
Ceramika jest wykorzystywana w konstrukcji nowych statków kosmicznych.
Niewykluczone, że ceramika może odegrać również ważną rolę przy budowie habitatów na Marsie.
Między łazienką a kosmosem
Wnętrzem szczególnie wymagającym, gdzie stosuje się płytki ceramiczne jest łazienka. Przy wyborze płytek łazienkowych skupiamy się na estetyce, ale mamy świadomość że ich głównym zadaniem jest ochrona przed wilgocią.
Paradoksalnie, w kosmosie płytki chronią przed spaleniem powłoki statków kosmicznych. Materiał z tej samej rodziny ceramiki, dla nas materiał codzienny, pełni kluczowe chociaż przeciwstawne funkcje. W zależności od potrzeb jest doskonały jako ochrona ścian i podłóg przed wilgocią lub chroni konstrukcje przed spaleniem w ekstremalnie wysokich temperaturach.
Ceramika to materiał, który łączy codzienność z przyszłością.
Od dekoracyjnych mozaik po osłony statków kosmicznych. Banalny i prosty materiał wykonany z naturalnych surowców może mieć niezwykłe zastosowanie.
Ciekawostki kosmiczne ceramiki
Każda z płytek zamocowanych na wahadłowcach NASA była ręcznie dopasowana i numerowana.
Płytki chroniły konstrukcję wahadłowca przed temperaturą rzędu 1600 stopni Celsjusza.
Najmniejsze płytki ważyły zaledwie kilkaset gramów i miały niewielką grubość, ale były w stanie wytrzymać ogromne przeciążenia i tarcie.
Po zakończeniu misji wahadłowców, NASA udostępniła niektóre z tych płytek szkołom, uniwersytetom i muzeom.